Pacencia

Pacencia for not being able to update my blog regularly.

I am creating a "more transparent" site.

Thanks for visiting the Mountain Top.

Salamat Sa Musika

Halos naman siguro ng kabataan noong panahon ko ay nakisabay sa awitin ng Eraserheads. Sino nga ba sa mga kasabayan namin ang hindi makakakilala sa kanilang apat? Nang sumikat sila, naglabasan na ring parang mga kabute ang iba't ibang grupo ng bandang tumutugtog at nag-define sa bagong henerasyon.

Nawala sa uso ang mga solo artists. Napuno ng tugtugang banda ang lahat ng radio stations. Eraserheads, Alamid, Yano, The Youth, After Image, True Faith, Introvoys, The Dawn, Rivermaya, Put3ska, Tropical Depression. Unahan sa pangongolekta ng mga tapes (hindi pa kasi uso ang cd). Unahan sa scoop sa kung sinong banda at anong kanta ang nag number 1 sa Top 20 at 12 ni Triggerman sa LS. Aaaah, dekada nubenta.

Sumikat ang Long Hair. Sumikat ang mga itim na t-shirts na may mga imprenta ng mga mukha ng foreign at local bands. Halos lahat ng makita mong grupo nang mga kabataan ay may mga hawak na gitara. Buhay na naman ang rakenrol!

Muling binisita at nagbigay pugay ang mga bagong banda sa mga old rakistas na katulad nila Heber, Pepe Smith, Juan Dela Cruz at Mike Hanopol.

Kung ilalarawan mo ang 90s, pwede mo siyang ilahad sa ilang mga kataga: "Panahon ng Banda".

Taong 1995 nang kumalat ang balita sa unibersidad namin: MAGCO-CONCERT DAW ANG EHEADS!!!!!!

Posible ba? Alanganin kami.

Nakapag concert na ang Alamid at Yano sa Auditorium. Bumisita na rin ang Introvoys at tumili ang mga kolehiyala kay Paco Arespacochaga. Pero darating ang Eheads? Malabo ata yan.

Makalipas ang ilang linggo, nakumpirma ang balita sa pamamagitan ng mga posters na ipinaskil sa mga puno, sa mga pader, sa mga tricycle- Confirmed na! May Concert ang Eheads sa Auditorium. May mga kasama daw na ibang banda-mga front- pero hindi na namin inintindi.

Ang tanging inintindi lang naming barkada ay kailangang makabili kami ng ticket na kulay green na ibinebenta ng isang fraternity/organization na sponsor ng concert. At dahil kasama ko sa bahay ang isa sa mga organizers, madali kaming nakabili ng ticket.

Concert Day- preparado na kami. Hindi pa uso ang cellphone kaya bago maghiwalay sa eskwelahan ay nag-usap usap na kami kung anong oras at saan kami magkikita-kitang magkakabarkada. Napagkasunduan na rin kung saan kami tutuloy pagkatapos ng concert. Kasado na ang lahat.

Nakapila na kami sa harap ng Auditorium nang may narinig kaming ingay. Bumigay ang Front Glass Window at Door ng Audi dahil sa sobrang dami ng taong nagsisiksikan sa harapan. Mabuti at walang stampede. Kung nagkataon pala, kami ang orig, at mas sikat kami sa Ultra Stampede ni Willie Revillame.

Sa una pa lang ay malinaw na ang usapan. Hindi kami uupo sa gawing harapan (alam kasi naming dadagsa ang tao doon). Sa itaas kami tatakbo at magse-save ng upuan para sa mga kasamahan namin. Pagkapasok na pagkapasok namin sa auditorium ay para kaming mga langgam na nakawala at kani-kanyang nagtakbuhan paakyat sa 2nd level ng auditorium.

Nag-uumpisa na ang concert, tumutugtog na ang bandang ewan. Pero hindi sila pinapansin dahil ang hinihintay ng tao ay ang pagpasok ng Eheads.

Hanggang sa natapos na ang mga Front Act. Nag-alisan na ang mga tao sa stage. Lahat sa audience ay tutok ang mga mata sa stage. Isinarado ang telon. Tahimik ang buong paligid.

Pagbukas ng telon, naroon na ang apat, nakahawak sa kani-kanyang instrumento. Tandang tanda ko pa ang suot ni Ely-T shirt na pula na may tatak na Adidas.

Rakrakan Na!

Mabilis ang oras. Tumatakbo ng hindi napapansin. Sunud-sunod, walang pahingang tinutugtog ang mga kanta habang sumasabay ang audience. Hindi mo na halos marinig ang boses ni Ely dahil mas malakas pa ang boses ng katabi mong lumilitaw ang litid sa leeg habang kumakanta.

Hanggang sa narinig ang intro ng Huling El Bimbo. Pawisan ang mga tao sa init sa loob ng auditorium pero tuloy sa pagsabay sa pagkanta ng banda. At bago pa matapos ang kanta, nagulantang ang lahat sa pag-akyat sa stage ng isang pamilyar na mukha- nagpa epal pala ang isa naming kaklase. Umakyat sa stage ang bruho/bruha para mapahiran ng panyo at mahalikan ang nagpapawis na mukha ni Ely.

At natapos ang konsiyerto.

Lumipas ang maraming taon......

Di na tayo nagkita.................

Balita ko'y naghiwa-hiwalay na kayo.....

At may kanya-kanya nang banda..........

Hindi ko na nabalitaan ang naging puno't dulo ng hiwalayan ng Eheads. Pero aaminin kong isa ako sa nalungkot sa paghihiwalay nila. Anu't anuman, nais kong pasalamatan ang bandang nag- define sa aming henerasyon.

Salamat Eraserheads.

Salamat Sa Musika.

Science High

Nilalakad lang namin ang science high mula sa main gate. Lugi kasi kapag nag-tricycle ka pa. At isa pa, marami ka namang nakakasabay na estudyante, kaya hindi ka maiinip.

Sa apat na taong ipinamalagi ko sa institusyong iyon, sadyang kayrami kong naging kakilala. Kayrami kong naging kasama. Kayrami kong naging kaibigan..... Ang ilan sa kanila, mga naging guro ko......

Kabo- teacher namin si Kabo. Sabi ni Kabo sa mga lalaking estudyante, "Kayo! Wag ninyong inaaraw-araw. Hindi ninyo ba alam na nauubos din yan? Baka pag me mga asawa na kayo eh wala na kayong mailabas diyan".

Toma- Tom A. kasi talaga. Tom ang palayaw, A ang initial ng Apelyido. Teacher din namin si Toma. Sabi niya, ang definition daw ng FAITH ay- Food Always In The House (Sa ilang pagkakataon ay nasabi ko na may katwiran din naman si Toma). Parati siyang may dalang tasa sa loob ng klase. Kung iisipin ay nagkakape lang si Toma. Pero marami ang tsismis na brandy raw ang laman ng tasa ni Toma. Ang consistent ka-drinking session ni Toma, si Mang Celso.

Mang Celso- si Mang Celso ang dakilang janitor ng science high. sabi nila, noon daw kasagsagan ng July 16 eartquake, inakyat ni Mang Celso yung flag pole sa harap ng building. Para daw just in case na gumuho ay nandoon pa rin siya sa itaas. Hindi naman napatunayan ang tsismis na ito.

Ginang- Gusto ko si Ginang dahil gusto ko ang subject niya-Filipino, Noli, El Fili, Florante at Laura. Minsan na rin akong nautusan ni ginang-pero hindi tungkol sa paaralan, kundi personal na lakad (sa kasamaang palad, nakita ako roon ng tiyahin kong nakasakay sa jeep sa isang di inaasahang lugar at ang sabi niya sa akin- bakit ka nariyan?)

Dayon- Paboritong pumaswit ni Dayon habang nagsusulat ng equation ng calculus sa blackboard. Ilang beses din akong nakulili sa pagpaswit niya ng "When I Dream About You" araw-araw. Pero ang hindi ko malilimutan sa kanya ay nang sinabi niya sa akin na "ano ba talaga ang gusto mong manyari?" dahil hindi ko maintindihan yung tinuturo niyang Computer Subject.

Anto- Magaling na teacher si Anto, kahit na minsan eh inaantok talaga ako sa klase niyang puro tungkol sa kemikal at equation. Sabi nung katabi kong amboy na kaklase ko- "alam mo, minsan pinagnanasaan ko rin si Anto. Pero nawawalan ako ng gana kapag nai-imagine kong nakanganga siya".

Aryo- Kaibigang matalik ni Aryo si Anto. Kwento ni Aryo, "minsan may pulubing nanghingi ng limos sa akin. Eh hindi ko binigyan. Alam ninyo ginawa? Dinuran ako! Alam ninyo ginawa ko? Edi dinuran ko rin!"

Sarzaparilla-Oldies na si Sarzaparilla. At ang kanyang codename kapag kris kringle- "Charisma". Para bang sinasabi niyang, Hoy! May asim pa!

Mamdar- *tikom ang bibig ko sabay yukod*

(Masyadong malawak ang mga naging karanasan ko sa Science High, kaya... itutuloy)

Hector Is On Inquirer Blog

Finally, finally, finally.

Thanks, Leo Magno, for the opportunity.

Inquirer.net features:

Roadtrip>> Of Bike Riders, Roads and Regulations

One Day

Revelation

REVELATION PICTURES PERMANENTLY DELETED